Gertrud Jetten - Manege de Zonnehoeve

In dit Dagboek schrijf ik regelmatig over mijn boeken, dingen die ik beleef en de training van Mr Darcy.

Wil je reageren? Dat kan! Stuur dan een e mail naar: Dit e-mailadres is beveiligd tegen spambots, u heeft JavaScript nodig om het te kunnen bekijken

21 februari 2012 - Nieuwe korte verhalen!

Er staan twee nieuwe korte verhalen op de site: een over Romario en een over Rakki. Ze zijn allebei erg leuk geworden. Veel plezier!

20 februari 2012 - Bartje

Het is al bijna een jaar geleden dat Bartje, ons vlinderhondje verongelukt is.

De eerste weken nadat hij dood was, voelde ik me zo leeg van binnen dat ik de neiging had om me helemaal vol te proppen met alles wat eetbaar was. Er waren dagen dat ik mezelf moest beheersen om niet ergens -maakte niet uit waar- een ander vlinderhondje te halen. Maar ik wilde helemaal geen ander hondje: ik wilde gewoon Bartje terug!

Ik mis hem nog steeds, maar tegenwoordig kan ik aan hem denken zonder meteen heel verdrietig te worden. Ik denk aan hem en zie voor me hoe hij in de gang zijn lijn van de kapstok trekt. Ik hoor zijn blije gekef als ik onze andere hond uitlaat en zie hem dan in gedachten om haar heen springen.
Soms zie ik hem bijna weer liggen. Altijd mooi gedrapeerd, met zijn prachtige staart achter of naast hem. Of soms op zijn rug in de mand, terwijl zijn roze tongetje een klein beetje naar buiten stak.

Ik ben bijna de andere dingen vergeten: zijn hopeloze onzindelijkheid, zijn vreemde gedrag, en zijn toevallen. Pas na zijn dood kwam ik erachter dat hij hoogstwaarschijnlijk een afschuwelijke ziekte had die dit alles veroorzaakte: syringomyeli.

Als Bartje niet verongelukt was, hadden we hem vrijwel zeker moeten laten inslapen. Ook al geen prettig vooruitzicht. Het probleem met doodgaan is dat het gewoon niet leuk is. En wennen doet het ook nooit. Het enige positieve wat ik erover kan zeggen is dat het verdriet slijt. Niet helemaal, maar net zoveel dat het draaglijk wordt.

Als het waar is wat sommige mensen zeggen, zie ik Bartje weer terug als ik zelf dood ga. Zij denken dat hij mij tegemoet komt rennen als ik daar aan kom (geen idee hoe ik me dat allemaal voor moet stellen, maar goed). Ik vind het een prachtig vooruitzicht en tot het tegendeel bewezen is, kan het geen kwaad erin te geloven, toch?

17 februari 2012 - Mr Darcy en de reisgids

Mr Darcy is een echte toerist. Er zijn paarden die rechtstreeks van A naar B lopen, maar daar hoort Mr Darcy niet bij. Er is altijd wel wat te beleven onderweg. Een bijzonder -en wellicht eetbaar- plantje, een hond, een rotan stoel die zomaar aan de weg staat... alles is aanleiding om stil te staan, en het object te bekijken, te ruiken en te onderzoeken. 

Af en toe wordt het me te gortig. Dan wil gewoon snel even een rondje lopen, in een flink tempo. Maar Mr Darcy denkt daar heel anders over: hij kan echt niet zomaar doorlopen als er bij het huis dat ze aan het bouwen zijn ook maar iets veranderd is! 'Moet je kijken,' hoor ik hem bijna zeggen, 'die deur zat er gisteren nog niet in!'

Als hij dan voor de zoveelste keer stil wil staan om iets te bekijken, zeg ik wel eens tegen hem dat dit niet in de reisgids staat, en dat hij dus gewoon door kan lopen. 

Helaas heeft Mr Darcy schijt aan de reisgids. Stel je voor dat je iets mist! Geen denken aan...

15 februari 2012 - Rinat Ibragimov speelt Bottesini

Vorige week was mijn dochter op YouTube op zoek naar een uitvoering van het tweede concert van Bottesini door contrabas. Daarbij kwam ze al snel uit bij een filmpje van Rinat Ibragimow; een Russische contrabassist die woont en werkt in Londen.

Sinds ik het filmpje voor het eerst gezien heb, zit het concert in mijn hoofd. En dan vooral de manier waarop het gespeeld wordt; zo zuiver, zo prachtig, zo technisch perfect... Alleen al de eerste noot vertelt een heel verhaal. Ik blijf maar kijken en luisteren. 

Ik dacht vroeger dat een contrabas een saai en log instrument was waar je alleen wat mee kon brommen. Dat blijkt dus helemaal niet waar te zijn! 

Voor wie het zelf wil zien en horen: Rinat Ibragimov, Giovanni Bottesini Concerto for Double Bass No 2. Te vinden bij YouTube als je Bottesini 2 in typt; daarna Rinat Ibragimov kiezen.

14 februari 2012 - Mr Perfect breekt bijna een been

Nog een keer een verhaal over hoe geweldig Mr Perfect is, en dan moet ik er misschien maar mee ophouden -anders wordt het wellicht saai!

Afgelopen weekend longeerde ik hem weer in de binnenbak. Zoals gewoonlijk wierp Mr Darcy zich meteen op de grond om te rollen. Ik lette even niet op, waardoor de longeerlijn om zijn voorbenen kwam te zitten.
In gedachten zag ik al voor me dat hij weg zou stormen met de lijn om zijn benen... 

...en hoe hij even later zou vallen en met minstens een gebroken been op de grond zou liggen. 

Gelukkig gebeurde dat niet. Mr Darcy stond op, en wilde al bokkend wegrennen. Precies op dat moment zei ik Ho Darcy... -en hij stond stil. Daardoor kon ik de longeerlijn los maken. Toen dat gebeurd was, stormde hij alsnog bokkend weg.

Perfekt, toch?

8 februari 2012 - De springpony is aangekomen!

Tot mijn verbazing kreeg ik net een grote Kluitman-doos van de postbode met daarin... 10 exemplaren van De springpony!

Ik verwachtte deel vier pas over een paar weken, dus dit is een grote verrassing. Het boek ziet er weer prachtig uit, en zoals elke keer zijn de tekeningen op papier nog veel mooier dan op het scherm of in de drukproef.

Jullie moeten nog heel even geduld hebben: vanaf volgende week ligt het in de winkel!

7 februari 2012 - De dag van de mus

Gisteren heb ik eindelijk een mussennestkast besteld. Dat was ik al lang van plan, maar het kwam er maar niet van. Er zitten ontzettend veel mussen in onze tuin. Ik heb geen idee waar ze broeden, maar het is niet bij ons! Bij de achterburen waarschijnlijk; die hebben een dikke haag.

Ik ben van plan om de nestkast vlak boven mijn slaapkamerraam te hangen. In het voorjaar word ik altijd al wakker van tsjilpende mussen en zingende vogels, en hopelijk vanaf dit jaar ook van jonge mussen...

Toen ik gisteren Mr Darcy terug bracht naar de wei, vloog er vlak voor me een valk. Hij was duidelijk op jacht. Even later zag ik iets onder de hooibak verdwijnen. Een muis? Een vogel?

De valk probeerde onder de bak te kruipen, maar dat lukte niet. Bovendien kwam ik er aan en dat zinde hem ook niet. Met een paar grote vleugelslagen verdween hij in de verte.

Toen ik even later onder de bak keek, zat daar een hijgend, doodsbang musje. Nadat het weer wat was bijgekomen vloog het snel terug naar het erf, naar de andere mussen. Pff, dat is goed afgelopen! (Voor de mus dan, de valk had nog steeds honger...)

Door de kou is het in de tuin een drukte van belang: er zitten vinken, huismussen, houtduiven, merels, groenlingen, staartmezen, turkse tortels, ringmussen, boomklevers, koolmezen, pimpelmezen, heggenmussen, sijsjes, winterkoninkjes en een roodborstje.

4 februari 2012 - Skieën met Mr Darcy 

Vanmiddag zijn Maya en ik met Mr Darcy en Isar naar het bos gegaan. Alles lag onder een dikke laag sneeuw. De zon scheen, de lucht was prachtig blauw en onder onze voeten kraakte de sneeuw. Een mooie dag om in het bos te zijn!

Zoals gewoonlijk liet ik Mr stukjes Darcy los lopen. Door de hobbelige ondergrond was het pad echter voor mij heel slecht begaanbaar. Mr Darcy had nergens last van: die liep in een stevig tempo voor me uit. Achter ons liepen Maya en Isar.  

Opeens bedacht ik dat ik me misschien wel aan zijn staart zou kunnen vasthouden. Ik heb wel vaker plaatjes gezien van lange afstandritten in een bergachtig landschap waar de paarden los voorop lopen en de ruiter zich omhoog laat trekken aan de staart. Waarom zou dat dan nu niet ook kunnen?

Ik pakte de staart van Mr Darcy vast en liet me een beetje meetrekken. Dat ging zo goed, dat ik even later met mijn hele gewicht aan de staart hing en mezelf liet voorttrekken als een waterskieër. Zo ging het lopen heel wat makkelijker!

Ik nam me voor om dat in mijn Dagboek op de Zonnehoeve site te schrijven, maar terwijl ik dat bedacht schoot ik in de lach: het klonk zo krankzinnig dat ik niet dacht dat iemand het zou geloven. Daarom heeft Maya een foto gemaakt toen we bijna thuis waren. Zo kunnen jullie zien dat het echt waar is!

4 februari 2012 - Sneeuw!

De kudde doet een dutje in de zon. Links staat Stikla, daarnaast Mr Darcy, daarachter Rodi, rechts daarvan Isar en helemaal rechts Assa. Het is bijna etenstijd, dus ze staan te wachten totdat het hooi komt. Op deze foto kun je goed zien dat Mr Darcy echt een stuk kleiner is dan de ijslanders!

1 februari 2012 - Het juiste woord is gevonden!

En de winnaar is... verrast.

30 januari 2012 - Hotze de Roos prijs

Afgelopen week kreeg ik bericht van uitgeverij Kluitman dat mijn boek De stoere pony, meedoet aan de Hotze de Roos prijs! Deze prijs wordt elk jaar uitgedeeld aan het leukste kinderboekdebuut (een debuut is het eerste boek van een schrijver. Ik heb al eerder boeken geschreven, maar dat waren geen kinderboeken, dus daarom mag ik toch meedoen.)

De jury bestaat niet uit allerlei volwassen deskundigen, maar uit leerlingen van groep 6 en 7 van basisscholen in Zaandam. Een kinderjury dus! Waarom Zaandam? Omdat de gemeente Zaandam de prijs betaalt, als aandenken aan de schrijver Hotze de Roos die daar woonde.

Hotze de Roos is de schrijver van de boeken over de kameleon, over de tweeling Sietse en Hielke. Deze boeken worden trouwens ook uitgegeven door Kluitman. Mijn dochter was helemaal gek op de Kameleonboeken, en zelf heb ik er ook heel wat gelezen.

Wil je meer weten over Hotze de Roos en zijn boeken, kijk dan eens op www.kluitman.nl

28 januari 2012 - JEUK!

Een tijdje geleden schreef ik dat Mr Darcy zo'n vreselijke jeuk had en dat ik dacht dat het aan het voer lag. Dat bleek toch niet zo te zijn: Mr Darcy had gewoon... luis!

De overgang naar ander voer viel samen met een wormkuur die ook invloed had op de luizen, en daarna was de jeuk weliswaar minder, maar niet helemaal weg. Een bevriende dierenarts dacht aan luis en ze had gelijk...
Ik had daar ook al vaker aan gedacht, maar er was helemaal niets kruipends te zien. Inmiddels weet ik dat je luis vaak helemaal niet ziet.

Mr Darcy is drie keer behandeld met een ontzettend smerig goedje en nu is de jeuk alweer een aantal weken echt helemaal weg. Gelukkig!!!

27 januari 2012 - Het juiste woord

Het juiste woord is de titel van een ontzettend handig boek voor schrijvers. Daarin kun je opzoeken welk woord precies weergeeft wat je bedoelt op een bepaalde plaats. Dat komt namelijk heel nauw.

Zo ben ik al de hele week aan het twijfelen over het woord dat beste het gevoel van Assa weergeeft op een bepaald moment. Er zijn vier kandidaten: blij, tevreden, verrukt en verrast. Ze kunnen allemaal op die plek, maar de een is beter dan de ander. Het juiste woord is echter nog niet gevonden.

En bovendien kan een woord voor jou een hele andere betekenis hebben dan voor mij. Ik sprak net een vriendin en die had een heel ander gevoel bij verrukt dan ik. Ik zie dan iemand voor me die verrast wordt met een enorme verjaardagstaart met daarop gesuikerde kersjes en veel kaarsjes in alle kleuren. Ik weet niet meer precies wat zij voor zich zag, maar zeker geen taart. Zij vond het een beetje een ouderwets woord. Dus ik dub nog even verder.

Zo zie je maar weer: het juiste woord is nog niet zo makkelijk te vinden...

23 januari 2012 - Mr Perfect strikes again!

Soms, als de buitenbak en de longeerbak echt onbegaanbaar zijn, kan ik gebruik maken van een prachtige binnenbak. Darcy vindt het helemaal geweldig, die immense ruimte met een dak erop. De bodem is onweerstaanbaar aantrekkelijk (om te gaan rollen :) en hij loopt er altijd als een zonnetje.

Gisteren leek de buitenbak wel een zwembad, en de longeerbak was zo mogelijk nog slechter. Er was niemand in het binnenparadijs, dus heb ik Mr Darcy niet eens geborsteld, maar hem meteen zijn kaptoom aangedaan en meegenomen naar de binnenbak. Buiten waaide het alsof de wereld elk moment weg kon vliegen, binnen was het onwerkelijk stil -op een paar mussen na.

Mr Darcy ging eerst rollen, en stoof er toen bokkend vandoor. Gelukkig is hij altijd heel makkelijk te houden! Even later liep hij in een prachtige draf om mij heen. Wat een prachtig gezicht is dat toch! Als ik hem zo zie lopen met zijn hoofd over de grond of met zijn hals mooi afgebogen (zonder bijzetteugel of wat dan ook) voel ik me altijd helemaal trots. En blij. 

Mr Darcy stopte alsof iemand een knopje omzette, en liep meteen naar me toe. Ik was helemaal verbouwereerd. En dolblij. En apetrots!
Ik denk dat ik hem voortaan altijd Mr Perfect noem .

20 januari 2012 - Deel 5: De slimme pony

Zojuist heb ik de gecorrigeerde tekst binnen gekregen van deel 5, over Assa. De titel wordt -het zal jullie niet verbazen- De slimme pony.  In dit deel lees je hoe Assa voor zichzelf iemand anders zoekt, en meteen ook voor Carolien een andere pony regelt. Assa is echt een geweldig personage, en misschien wel mijn favoriet. Ze is zo slim, zo uitgekookt en zo ontzettend grappig!

De tekst is inmiddels nagekeken door een redacteur van Kluitman. Bij mij is dat Annemarie Dragt. Annemarie heeft zelf ook jarenlang IJslanders gehad, dus dat is heel leuk. Ze heeft de tekst nagekeken op taal- en spelfouten en gekeken of er niet vlak na elkaar telkens dezelfde woorden gebruikt worden. Ik lees de tekst vervolgens weer door om te kijken of de woorden die er nu staan nog steeds de gevoelens en gebeurtenissen uitdrukken die ik bedoelde of dat het per ongeluk veranderd is.

Ook lees ik de tekst door om te kijken welke personages er ook alweer in voorkomen. Daarna bedenk ik hoe die er volgens mij uit moeten zien en geef dat door aan Ina, de illustratrice. Dan gaat het niet alleen om hun uiterlijk, maar ook hun uitdrukking, kleren, manier van staan etc. Bij het vorige deel, De springpony, had Ina Frank (een springinstructeur) heel anders getekend dan ik hem in gedachten had. Het was een hele aardige, zachte, lieve man geworden.

Nu is Frank dat ook wel een beetje, maar hij is ook een bekende springruiter en springruiters houden van risico's, en moeten aardig wat lef hebben. Ook droeg Frank kleren die hem een beetje sullig maakten. Hij zag er kortom niet uit zoals ik hem in gedachten had. Om dat in het vervolg te voorkomen, hebben we afgesproken dat ik een lijstje maak van de (nieuwe) personages en hun kenmerken erbij zet.

(Zoals jullie zien, heb ik in de afgelopen zinnen vlak bij elkaar een paar keer de woorden ook en een beetje gebruikt. Dat zijn van die dingen die Annemarie eruit haalt -als ik ze zelf vergeten ben of niet gezien heb. Bij deze teksten doe ik het zelf, door ze vaak te lezen. Soms echter, gebruik ik een herhaling opzettelijk, zoals bijvoorbeeld in het begin van deze tekst -daar heb ik wel drie keer het woord zo achter elkaar gebruikt.)

Het vijfde deel van manege De Zonnehoeve komt uit in het najaar, in oktober.  Deel vier, De springpony, is momenteel onderweg vanuit China naar Nederland. Op 21 februari komen er 5000 exemplaren aan bij de uitgeverij in Alkmaar. Het is een raar idee dat er nu op dit moment dozen en dozenvol boeken in een groot schip liggen, ergens op zee...

10 januari 2012 - Dartmoor pony's

Tot mijn verbazing zijn er maar weinig Dartmoor pony's in Nederland: met 500 pony's heb je het aardig gehad, denk ik. En dat terwijl ze zo ontzettend leuk zijn! Ze hebben een geweldig karakter, zijn mooi om te zien en hebben vlakke, ruime gangen. Het Nederlands Dartmoorponystamboek doet zijn best om de pony's te promoten en dat is helemaal terecht.

De meeste Dartmoor pony's worden gebruikt als rijpony voor kinderen, maar ze zijn ook heel geschikt als menpony. Ze kunnen goed springen. In Engeland worden ze ook gebruikt voor eventing en als jachtpony's.

Veel Dartmoor pony's zien eruit als mini rijpaarden, maar tegelijkertijd zijn het echte pony's. Ze hebben een vriendelijk hoofd met een recht profiel, een mooi gevormde hals, een goede schoft, een lange, schuine schouder, een wat afhangend kruis met lage staartinplant en stevige benen.
De meeste Dartmoor pony's zijn bruin of donkerbruin, maar er zijn ook zwarten, vossen en schimmels. Ze hebben weinig of geen aftekeningen. Veel pony's hebben -net als Mr Darcy- dikke, lange, golvende manen.

Dartmoor pony's leven al eeuwenlang in het onherbergzame Dartmoorgebied, in Engeland. In het begin van de vorige eeuw werden de oorspronkelijke pony's gekruist met onder andere Arabische volbloeds en pony's die verwant waren aan hackneys.
Het heeft me altijd verwonderd dat er Arabisch bloed zou zitten in Dartmoor pony's. Ze hebben immers niet het gedeukte hoofd van veel Arabieren, en ook zeker niet een recht kruis met een hoge staartaanzet. Welsh pony's daarentegen hebben duidelijk Arabisch bloed.

Ik vermoed dan ook dat de hengst die het ras duidelijk beinvloed heeft (Dwarka) geen Arabier was, maar een Berber; een Noord-Afrikaans ras. Inmiddels weet men dat alle paarden die uit Noord Afrika en het Midden-Oosten kwamen, destijds Arabieren genoemd werden, maar er waren maar weinig echte Arabieren bij! De meesten waren waarschijnlijk Berbers of andere (rasloze) Oosterse paarden. Ook Dwarka lijkt meer op een Berber of Turkmeens paard dan op een Arabier.

Mr Darcy tenslotte, maakt het allemaal niets uit. Zolang hij maar te eten heeft, en samen met zijn kudde leeft en kan bewegen, vindt hij het best.

1 januari 2012 - Mr Perfect

Mr Darcy heeft een nieuwe naam verdiend: Mr Perfect. Hoe dat zo kwam, vragen jullie je vast af. Dat zit zo: afgelopen week had ik hem eerst gelongeerd, en was daarna een stukje met hem gaan wandelen. Daarbij liep hij een meter of vijf voor me uit aan de longeerlijn (die sla ik dan over zijn rug). 

Toen we bijna thuis waren, kwamen we op een stukje weg waar aan de linker- en de rechterkant paarden liepen. Ze vonden Darcy waarschijnlijk erg leuk (of hadden gewoon de kolder in de kop), want opeens begonnen ze tegelijkertijd te rennen en te bokken.

Zoiets gaat heel snel. Omdat Darcy zo ver voor me uit liep, had ik natuurlijk geen enkele mogelijkheid om hem te beinvloeden. Ik had er al vrede mee dat hij weg zou stormen, maar zag net in een fractie van een seconde dat hij vragend en een beetje onzeker naar me keek.

Toen heb ik hem onmiddellijk geroepen. Tot mijn verbazing draaide hij zich meteen om en liep naar me toe. Terwijl links en rechts de kluiten om onze oren vlogen en ik bang was dat de merries links van mij dwars door de draad zouden rennen, liepen Darcy en ik rustig door, alsof er niets aan de hand was. Mr en Mrs Perfect, kortom.

Op momenten dat het heel spannend is voor een paard, stel ik me altijd voor dat ik in het midden van een orkaan ben, in het 'oog van de storm'. Dat is namelijk het punt waar het heel rustig is, terwijl om je heen de wereld vergaat. Als je dat doet, zul je merken dat je pony zich veilig bij je voelt. Probeer het maar eens!

1 januari 2012 - Gelukkig nieuwjaar allemaal!

Een gelukkig nieuwjaar is...veel leuke dingen met je pony doen!

En leuke boeken lezen over pony's . In februari komt deel vier alweer uit van De Zonnehoeve. Dit deel gaat over Rakki, de bonte 'vuilnisbakpony'.

Rakki is erg populair bij jullie: hij staat al weken bovenaan in de verkiezing waar je op deze site aan mee kunt doen (linksonder op de beginpagina: Wie is jouw favoriet). Momenteel heeft hij 33 stemmen.

21 december 2011 - Mr Darcy bij de tandarts

Eergisteren is Mr Darcy behandeld door de paardentandarts. Vroeger deed niemand dat, maar tegenwoordig worden veel paarden elk jaar een keer nagekeken en behandeld door een paardentandarts. Gelukkig maar, want kiespijn is niet fijn! En zeker niet als je ook nog een bit in je mond krijgt...

Mr Darcy vertrouwde die vreemde man in eerste instantie niet, maar deze tandarts is een ervaren dierenarts met veel gevoel voor paarden. Hij kon Mr Darcy al snel op zijn gemak stellen en hem zonder problemen een mondsperder indoen. Dat is een halster met een beugel aan de voorkant waar de boven- en ondertanden op rusten. Aan de zijkant zit een scharnier. Als de tandarts er aan de zijkant aan draait, gaat de mond van het paard open. Aan die beugel klikt hij een heel fel lampje, zodat hij goed in de mond kan kijken.

Mr Darcy is bijna perfect, maar dat geldt niet voor zijn gebit. Daar moest best het een en ander aan gebeuren. Tot verbazing van de tandarts had hij overal maar vijf kiezen, in plaats van zes. Gelukkig zijn de zesde kiezen wel te zien, maar ze zijn nog heel klein. Het is te hopen dat ze goed doorgroeien, want nu zit er een opening tussen twee kiezen vooraan. In die opening gaat al snel voer zitten, en aangezien paarden niet flossen, kan er steeds meer voer in die opening terecht komen, waardoor er uiteindelijk zelfs gaten in het tandvlees kunnen ontstaan. Dat dat veel pijn doet, hoef ik jullie niet uit te leggen!

Om Mr Darcy goed te kunnen behandelen, moest hij gesedeerd worden. Dat wil zeggen dat hij een injectie kreeg waardoor hij helemaal suf werd. Je kunt je voorstellen dat het belangrijk is dat een paard goed stil blijft staan als de tandarts aan het werk gaat! Bij het geven van de injectie schrok Mr Darcy, maar gelukkig stond zijn vriendin Assa vlak bij hem. Bovendien werkte het middel zo snel dat hij meteen van de wereld was.

Na de behandeling bleef hij nog een paar uur wat suffig. In die tijd mogen paarden niet eten, omdat ze nog niet goed kunnen slikken. Daardoor kan er voer blijven steken en kunnen ze een slokdarmverstopping krijgen. Mr Darcy moest dus een paar uur in de paddock blijven totdat de sedatie helemaal was uitgewerkt. Daarna kon hij weer lekker de wei in, gras eten!

12 december 2011 -Interessante uitspraken van paardentrainers

Alles wat je met je paard doet, is training. - Kelly Marks.

Er is geen enkel paard dat er in zijn stal of wei over nadenkt hoe hij zijn ruiter de volgende keer het beste lastig kan vallen: zijn gedrag is een directe reactie op ons gedrag, pijn of ongemak. - Michael Peace

Een paard is net een computer; hij doet precies wat je zegt, maar nooit wat je wilt. - Pat Parelli

Onkunde is de meest voorkomende oorzaak van dierenmishandeling. - Margit Zeitler-Feicht

Wie zijn paard traint door met hem te vechten, moet zich er niet over verbazen dat het paard probeert te winnen. - Alfonso Aguilar

Een oranje strik is geen brevet van bekwaamheid. - Ernest van Loon 

6 december 2011 - De staartmezen zijn weer terug!

Normaal gesproken zijn de eerste staartmezen in september alweer te zien, maar nu duurde het tot afgelopen weekend! Staartmezen zijn wit/roze/zwarte kleine vogeltjes met een bol lijfje en een hele lange staart. In het Duits worden ze dan ook steelpannetjes genoemd.

Het zijn hele gezellig vogeltjes: meestal komen ze met de hele familie. (Dat zijn er een stuk of tien!) Zo'n familie bestaat uit ouders, de jongen van afgelopen jaar en soms ook nog een verdwaalde oom of tante. Het schijnt dat ze in koude nachten met zijn tienen tegen elkaar aangepropt in een nestkastje zitten, om maar warm te blijven.

Staartmezen zijn ongeveer zo groot als een pimpelmees (zonder staart dan!). Ze eten vooral insecten, maar zijn 's winters ook dol op vetbollen en pinda's. Kenmerkend voor staartmezen is ook dat ze niet lang blijven: na hooguit tien minuten is iedereen uitgegeten en vertrekt de hele familie weer. Gelukkig komen ze vaak een aantal keren per dag terug (of zouden dat weer andere families zijn?).

Staartmezen praten veel met elkaar. Vaak hoor ik ze eerder dan dat ik ze zie. Ze maken hele schattige, zacht prr-prr geluidjes. Al een aantal jaren zit er tussen de groep die vaak onze tuin bezoekt een staartmees met een wit kopje, in plaats van een rozig kopje met een blesje. Dat is een staartmees uit Zweden of Noorwegen. Hij/zij is ooit hier in Nederland terecht gekomen -en gebleven!

30 november 2011 - Mevrouw Bas mag blijven

Commentaar overbodig, toch?

Het is fijn dat de zoektocht voorbij is. Ik ben heel blij dat we zo'n bijzonder, mooi en passend instrument hebben gevonden!

Nu nog een andere strijkstok, een tas en een standaard en dan zijn we -voorlopig- klaar!

28 november 2011 - Mr Darcy wint de grote prijs in Abu Dhabi!

Afgelopen weekend heeft Mr Darcy samen met de Engelse springruiter Michael Whitaker een grote wedstrijd gewonnen in Abu Dhabi, een land in het Midden-Oosten. 

Natuurlijk was dat niet mijn Mr Darcy (alhoewel Dartmoors goed kunnen springen...), maar een Belgische voshengst die minstens 50 cm groter is dan mijn Mr D en toevallig ook zo heet . 

De afgelopen twee weken heeft het derde deel van De Zonnhoeve, Een pony met pit,  in de Kluitman Top 5 gestaan. Dat vond ik natuurlijk ontzettend leuk! Ik hoop dat veel kinderen het boek in hun schoen vinden, of op 6 december in de woonkamer. Ik weet zeker dat Sinterklaas jullie weet te vinden!

24 november 2011 - Meneer Bas blijkt een dame te zijn

Rondingen boven, rondingen beneden en daartussen een slanke taille: Meneer Bas lijkt meer op een dame dan op een heer. Een oude dame, dat wel, maar helemaal gaaf en met een prachtige, diep donkerbruine kleur.

Gisteren is de bas aangekomen. Na de grote operatie van afgelopen weken moest het instrument eerst weer op gang komen, maar binnen een paar uur werd de klank steeds voller en warmer. Rosa vindt hem in elk geval fantastisch: gisterenavond zat ze om half twaalf nog te spelen, en vanochtend om kwart voor acht alweer. 

Mevrouw Bas blijft een paar weken logeren, zodat ze goed aan elkaar kunnen wennen. Ook kan Rosa haar dan aan haar leraar laten zien -en horen natuurlijk! Pas dan besluiten we definitief of het instrument blijft.

21 november - Kleurplaten op de site!

Sinds vandaag kun je op deze site kleurplaten van tekeningen uit de boeken van De Zonnehoeve downloaden en printen. Nu staat er alleen nog maar de kleurplaat uit De stoere pony op de site, maar in de loop van de week komen ook kleurplaten uit Pony van goud en Een pony met pit. Veel plezier!

20 november 2011 -  Over tijd nemen en tijd hebben

Toen ik Mr Darcy gisteren uit de wei haalde, scheen de zon en was het heerlijk weer. Een goed moment voor een stevige wandeling, dacht ik. Dat het al bijna vier uur was, maakte me niet zoveel uit: als ik flink door zou lopen, zou ik er ruim een uur over doen en voor het donker terug zijn. Dat liep heel anders...

Om te beginnen stond er een trailer op het erf. Mr Darcy wilde daar erg graag naar toe, en ik weiger hem nooit een trailerinspectie, dus hij heeft uitgebreid gekeken en geroken en liep zelfs de klep op. (Knappe pony!) Toen gingen we verder richting bos. Vlak voor het bos is een boerderij die de meeste paarden erg verdacht vinden. Er staan witte hokjes voor kalveren, ze zijn er vaak aan het werk met machines, en het ruikt er typisch.

Hoe dan ook, Mr Darcy voelde er weinig voor om door te lopen. Omdat ik dacht dat hij mij opzij wilde duwen, gaf ik hem een paar keer een duw terug, waarop hij stil ging staan en zich probeerde om te draaien. Ik dacht dat hij ongehoorzaam was, maar dat was niet zo: hij was bang en wilde dicht bij me lopen voor bescherming. Door mijn 'straf' maakte ik hem alleen nog maar banger, met als gevolg dat hij weg wilde lopen. Toen ik hem op zijn schoft kriebelde, liep hij langzaam door.

In het bos was het mistig. En stil, heel stil. Soms kraakte er iets achter of voor ons, maar er was niets te zien. Toen we uit het bos kwamen, was het inmiddels zo mistig dat ik nog geen 20 meter vooruit kon kijken. Best eng. En vooral gevaarlijk!

Deze route hadden we nog nooit gelopen, dus elke boerderij was voor Darcy nieuw en spannend. Het schoot totaal niet op. Omdat ik wist hoever het nog naar huis was, had ik helemaal geen zin in getreuzel. In plaats van hem rustig de tijd te geven om alles te bekijken, spoorde ik hem dan ook aan om vlot door te lopen. En ergerde ik me aan hem.

Het laatste stuk naar huis, begon het ook nog te schemeren. Deze weg heeft maar een smalle berm, dus is er weinig gelegenheid om uit te wijken. Door de combinatie van mist en donker, was ik bovendien zo goed als onzichtbaar voor automobilisten. Niet fijn dus.

Gelukkig kwamen we heel thuis. Terwijl Isar, Darcy, Stikla en Assa hun hooi stonden te eten, dacht ik nog wat na over mijn wandeling. Ik moest denken aan uitspraken van ervaren paardenmensen die ik gelezen had. Namelijk: doe nooit iets met een paard als je te weinig tijd hebt, en: als je een paard traint moet je altijd het gevoel hebben dat je de hele dag de tijd hebt.

Dat laatste had ik duidelijk niet, en daardoor gaf ik Darcy niet de tijd en de aandacht die hij nodig had. Bovendien was ik gestresst omdat ik wist hoever we nog moesten lopen, en wilde ik voor het donker thuis zijn.

Paarden hebben deze gedachten allemaal niet. Die leven in het hier en nu, en weten alleen dat de witte brievenbus bij die boerderij LEVENSGEVAARLIJK is. En dat het absoluut onverstandig is om daar langs te lopen. Gelijk hebben ze! -vanuit hun gezien.

Voor ons ligt het anders. En aangezien wij mensen de leiding hebben, moeten we onze training zo inrichten dat er alle tijd is. Tijd om te kijken, te snuffelen, stil te staan, te twijfelen, en heel langzaam door te lopen. Tot de volgende witte brievenbus.

16 november 2011 - Ni azucar ni espuela cada dia

De bovenstaande uitspraak staat in een Duits boek over het trainen van (jonge) paarden. Het is Spaans en betekent zoiets als: niet elke dag suiker en niet elke dag sporen.

Ik las deze uitspraak toen ik voor het eerst een jong paard trainde. Hij is altijd blijven hangen. Eigenlijk intrigeert hij me nog steeds. Het gaat om de afwisseling tussen streng (consequent) zijn en belonen. Over het juiste ding doen op het goede moment. Over de twee polen waartussen het trainen van paarden zich beweegt.

De verhouding tussen suiker en sporen hangt natuurlijk ook af van het paard dat je traint. Mr Darcy bijvoorbeeld is een hele zachte, gewillige pony. Bij hem heb ik nog nooit sporen nodig gehad; wortels zijn meer dan voldoende om de reactie te krijgen die ik graag wil.

Bij andere paarden die ik getraind heb, lag het moeilijker. Gydja kon niet alleen heel eigenzinnig zijn, maar was ook lichamelijk een hard paard. Bij haar moest ik vaak harder aan de teugels trekken dan ik wilde, of net zo hard en eigenzinnig zijn als zij was. 

Bij Fjara had ik weer hele andere problemen. Die was eigenlijk niet echt geinteresseerd in samenwerking met mij en nog minder in zich inspannen. Uiteindelijk heb ik door veel belonen en streng zijn op het juiste moment alles van haar gedaan gekregen dat ik wilde, maar ik kon haar karakter niet veranderen. 

Om echt gelukkig te worden met je paard, moet je bij elkaar passen. Dan heb je niet elke dag sporen nodig en kun je de doos met suikerklontjes bij de hand houden, zodat je er makkelijk een kunt pakken. Want met beloningen krijg je nog altijd meer gedaan dan met straf...

14 november 2011 - En alweer een loslopende pony...

Vandaag ben ik alleen met Mr Darcy naar het bos gegaan. In het bos heb ik hem meteen los laten lopen, met het halstertouw over zijn hals.

Net zoals afgelopen vrijdag ging het prima. Hij liep het liefste naast me, maar ik kon hem ook naar voren drijven en dan bleef hij voor me in een rustig tempo doorstappen, ook op weg naar huis! Toen hij wat te hard stapte, heb ik hem door middel van mijn ademhaling langzamer laten lopen.

Tja, dat laatste klinkt waarschijnlijk heel vreemd, bedenk ik nu. Ik adem dan langzaam uit, en doe dat met meer geluid dan je normaal zou doen. Tegelijkertijd ga ik wat langzamer lopen en maak ik mezelf wat kleiner. Ik heb dat vanaf het begin gedaan tijdens het wandelen met Mr Darcy en hij kent het dan ook goed.

Als oefening heb ik een paar keer HO gezegd, en daar reageerde hij op alsof iemand op de rem trapte: prima dus. Ook KOM heeft hij inmiddels goed begrepen: toen ik in de boomkwekerij liep, sloeg ik een paar keer linksaf en riep KOM naar Mr Darcy. Zonder zich een seconde te bedenken, liep hij naar me toe.

Kortom: ik ben heel tevreden. Wat een superpony! 

13 november 2011 - Er loopt een pony in het bos!

Afgelopen vrijdag zijn Mr Darcy en ik met Lilianne en Rodi naar het bos gewandeld. Halverwege het pad naar het bos dacht ik opeens: ik kan hem eigenlijk wel los laten lopen.

Afgelopen week had ik in de wei een paar keer geoefend met hem wegsturen in draf. Als ik HO zei, stond hij meteen stil en wachtte op mij, dus dat zat wel goed. Bovendien loopt er vanuit de wei rechtstreeks een zandpad naar het bos, dus Mr Darcy hoefde geen weg over te steken, mocht het fout gaan. Dat dat zou gebeuren is echter geen seconde bij me opgekomen, en het gebeurde ook niet!

Mr Darcy liep afwisselend naast me, achter me en zelfs in zijn eentje voorop: met Rodi en Lilianne achter ons. Hij voelde heel dichtbij, ook al had ik geen touw vast. Hij heeft niet een keer geprobeerd om weg te lopen, zich om te draaien of te gaan grazen. Het was net alsof ik door een onzichtbaar touw met hem verbonden was.

Mijn IJslandse merrie Gydja liet ik ook wel vaker loslopen, maar bij haar moest ik echt opletten: ze had nog wel eens haar eigen ideeen. Om te voorkomen dat het uit de hand zou lopen, moest ik wel vaker snel het touw vastgrijpen.

Gisteren heb ik in de wei KOM geoefend met Mr Darcy. Dat is natuurlijk een handig commando als hij losloopt... Na een tijdje begon het kwartje te vallen. Daarna ben ik verder gaan oefenen bij de schuilstal. Die bestaat uit drie aaneengesloten stallen. Ik liep telkens van de ene naar de andere stal, ging er in staan en riep hem dan. 

Mr Darcy deed het prima. Elke keer als ik KOM riep, 'hoorde' ik hem nadenken (ik zag hem immers niet), en even later kwam hij triptrip aanlopen. Als hij bij me was, kreeg hij wat lekkers en werd hij gekrabd (een paard met jeuk is makkelijk te belonen...).

Overigens gaat het veel beter met de jeuk. Het lijkt erop dat het toch het voer geweest is. Hij ziet er ook stukken beter uit. Voordat alles is aangegroeid, zal nog wel even duren, maar ach, dat komt wel weer... Het belangrijkste is dat hij van die vreselijke jeuk af is!

8 november 2011 - Meneer Bas moet geopereerd worden

De oude bas is inmiddels in Nederland. Hij blijkt nog ouder te zijn dan we eerst dachten: waarschijnlijk is hij rond 1800 gebouwd.

Moet je je voorstellen wat dat instrument allemaal heeft meegemaakt! In die tijd werd er heel andere muziek gespeeld dan nu. Misschien was hij wel bij een premiere  van een symfonie van Beethoven of Mahler, of heeft hij jaren op zolder gelegen, tussen oude zooi.

Er is goed en minder goed op hem gespeeld, in zaaltjes, paleizen, of in woonkamers. Hij heeft diverse oorlogen meegemaakt en vele bezitters gehad. Er waren mensen die hem mooi vonden en mensen die hem niet zagen staan. Je zou er met gemak een boek over kunnen schrijven! (Misschien ga ik dat nog wel eens doen...)

Helaas is Meneer Bas in een dusdanige toestand dat hij geopereerd moet worden. Daarvoor wordt hij helemaal uit elkaar gehaald, en vervolgens wordt er binnenin een lat vervangen. Dat klinkt heel simpel, maar dat is het niet! Deze lat heeft grote invloed op de klank, en het vervangen daarvan is heel specialistisch werk. 

Het is de bedoeling dat door deze operatie het hout waarvan de bas gemaakt is beter kan geen trillen. Daardoor wordt de klank van Meneer Bas voller, want daar mankeert het nu aan.

Je weet echter van tevoren nooit precies hoe het instrument zal gaan klinken, dus het blijft spannend!

7 november 2011 - Jeuk, jeuk en nog eens jeuk

Mr Darcy heeft al een tijdje jeuk over zijn hele lichaam. Er is eigenlijk niets aan hem te zien, behalve dat zijn vacht vol zit met huidschilfers, maar dat hebben de anderen ook. (Waarschijnlijk heeft dat met het verharen te maken.) 

Het is erg frustrerend. Ik ben nu een week geleden gestopt met het bijvoeren van brokjes en ander spul uit een zak, zodat hij nu alleen nog maar gras, voordroog en stro krijgt. Tot nog toe zie ik weinig verschil, helaas. Zijn vacht ziet er nogal mottig uit omdat hij zichzelf telkens bijt, zich door de anderen laat beknabbelen en schuurt. Helaas jeukt het ook onder zijn manen, dus die worden in een moeite door uitgedund. 

Mr Darcy is niet de enige met jeuk: op weg naar de stal kom ik langs een weiland waar twee trekpaarden lopen. Veel trekpaarden hebben last van jeuk aan hun benen, vanwege een mijt die bloed zuigt en zich verstopt in de lange haren.

Deze twee hadden echter jeuk aan hun hoofd: toen ik aan kwam fietsen, waren ze net bezig om heel voorzichtig hun voorhoofden tegen elkaar aan te schuren. Dat zag er erg grappig uit! Hopelijk hielp het ook...

4 november 2011 - Er is 150 keer gestemd!

Zoals jullie hierboven kunnen lezen, is er inmiddels 150 keer gestemd wie jullie de leukste pony van De Zonnehoeve vinden. Tot mijn verbazing staat Rakki, de bonte 'vuilnisbakpony' ver bovenaan. Waarom vinden jullie hem zo leuk? Komt het door zijn uiterlijk? Of omdat hij zo vrolijk is? 

Ook Assa staat hoog in deze lijst. Dat had ik van tevoren helemaal niet verwacht! Goldy en Jacco staan ongeveer gelijk, en Romario staat meestal onderaan. Dat laatste snap ik niet: Romario is zo grappig, en zo lief eigenlijk ook. Misschien stijgt hij als er meer kinderen zijn boek gelezen hebben (Een pony met pit).

Kinderen vragen mij wel vaker welke pony mijn favoriet is. Pff... dat is heel moeilijk. Ik vind ze allemaal even leuk, maar stiekem heb ik wel een voorkeur voor Romario en Assa. Maar ja, ik vind Rakki ook wel heel leuk, en Jacco en Goldy ook. Kortom: ik kan niet kiezen...

2 november 2011 - Mag ik deze dans van u, Mr Darcy?

Een van de leuke dingen van Mr Darcy is dat hij eigenlijk nooit tegenspreekt. Als ik hem iets vraag, doet hij zijn best me te begrijpen, en daarna doet hij dat gewoon. Dit in tegenstelling tot Gydja, die altijd in discussie ging. Het maakte niet uit waarover: de route, het tempo, de kant van de weg waar ze moest lopen... ze wilde altijd alles op haar manier doen en kon daar eindeloos over zeuren.

De laatste tijd 'longeer' ik Mr Darcy vaak op de grote parkeerplaats voor de binnenbak. Hij loopt dan niet alleen rondjes om mij heen, maar omdat de parkeerplaats zo groot is, kan ik hem ook lange stukken rechtuit laten draven, of om een auto laten draaien.
Daarbij stuur ik hem met mijn stem, lichaamshouding, de zweep, en (een beetje) met de lijn. Hij is er nog nooit vandoor gegaan en hij heeft ook nog nooit geprobeerd om stil te gaan staan, of naar links of rechts weg te schieten, ook al draaft hij vaak wel tien meter voor me uit.

Afgelopen weken ben ik bezig geweest om hem naar me toe te laten stappen en hem dan in een vloeiende beweging van hand te laten veranderen. Mr Darcy doet dat heel goed, maar ik kom nogal eens in de knoop met mijn zweep of longeerlijn.

Soms echter, klopt alles precies, dan is het een vloeiende beweging die helemaal vanzelf gaat. Op zo'n moment is het net alsof we een dans doen uit de tijd van Pride & Prejudice; een pasje vooruit en een pasje terug, om elkaar heen draaien, een paar passen naar links en een paar passen naar rechts etcetera. Alleen de kleren en de muziek ontbreken nog...

(De 'echte' Mr Darcy is een van de hoofdpersonen uit het boek Pride & Prejudice. Het verhaal speelt zich af bij een chique familie in Engeland, in het begin van de negentiende eeuw. In die tijd gingen meisjes en jongens naar bals, waar ze met elkaar dansten. Ze dansten op een manier die wij tegenwoordig volksdansen noemen.)

24 oktober 2011 - De schuilstal is klaar!

De afgelopen weken hebben we druk gewerkt aan de plannen voor een schuilstal. Ik verlang al jaren naar een open stal waar de pony's in kunnen staan als ze dat willen. Het weiland dat wij huren valt echter onder 'landschappelijk beschermd uitzicht' en dat betekent dat er niets gebouwd mag worden.

Een stukje verderop staan echter een paar open stallen tegen een schuur aan. Sinds een jaar worden die niet meer gebruikt. Het leek een kwestie van een pad maken, een draadje spannen en klaar, maar dat viel tegen. De plek waar de stal stond, was namelijk de diepst gelegen plek van het hele terrein, en het pad dat van hun weiland naar de stal zou gaan lopen, lag ook in een dalletje.

's Winters was het er zo nat dat de jonge KWPN'ers er tot hun knieen in de modder zakten. Kun je nagaan wat dat voor Mr Darcy zou betekenen! Maar: de stallen mochten we gebruiken. We hebben toen een paar offertes aangevraagd en afspraken gemaakt wie wat zou betalen. 

Afgelopen weekend was het dan zover. De grond in de stallen is vervangen, voor de stallen is een terras aangelegd, en er loopt een betegeld pad van de stal naar onze wei. Gisteren is de omheining afgemaakt, en sinds gisterenmiddag kunnen ze er in.

Mr Darcy liep voorop en ging als eerste in een van de stallen. Daarna kwamen Rodi en Isar kijken. Assa en Stikla hadden het vooral druk met het eten van het gras aan de beide kanten van het pad. Het terras voor de stallen blijkt een heerlijk beschut plekje te zijn, en is nu het hoogste punt van het hele terrein. Aan het eind van de middag stonden Mr Darcy, Isar en Rodi daar dan ook samen gezellig te dutten. 

Ook wij, de eigenaren van de pony's, zullen straks een stuk beter slapen. Laat de winter maar komen! 

20 oktober 2011 - Mr Darcy is een jaar bij mij

Vandaag is het een jaar geleden dat ik Mr Darcy ben gaan ophalen. De reis naar huis verliep heel goed: we hebben hem los in de trailer gezet, zodat hij zelf een positie kon vinden waarin hij zich prettig voelde. Hij heeft de hele reis achterstevoren gestaan, met zijn billen tegen de stang.

De weken erna verliepen erg heftig: Mr Darcy zag de merries in de wei en dacht: die zijn van mij! Rodi dacht hetzelfde, maar wilde zich gelukkig beperken tot de Haflingermerries. Toen dat eenmaal een beetje geluwd was, kwamen er in de wei aan de andere kant drie warmbloedruinen te staan. 

Toen kwam Mr Darcy pas echt los! Dreigen, imponeren, rennen, steigeren, slaan; hij deed alles om hen duidelijk te maken dat HIJ de baas was. De ruinen keken geinteresseerd op hem neer (ze zijn 50 cm groter en ik schat drie keer zo zwaar), en dachten er het hunne van. Voor Darcy zijn eigen veiligheid zette ik hem 's avonds in de paddock, naast 'zijn' merries.

Als ik hem meenam naar het erf, ontplofte hij bijna: hij kon geen seconde stil staan, en hinnikte aan een stuk door. Als ik hem vastbond, probeerde hij tegen de muur omhoog te klimmen. Kortom: hij leek totaal niet meer op de vriendelijke, rustige pony die ik gekocht dacht te hebben!

Na een tijdje werd dat beter en nu staat hij gewoon rustig op het erf te wachten. Stikla en Assa zijn nog steeds zijn grote vriendinnen, maar hij kan tegenwoordig ook goed met Rodi overweg. En de KWPN ruinen? Die negeert hij-

meestal in elk geval...

19 oktober 2011 - Bas blijkt een broer te hebben

Gisteren belde opeens de basbouwer op waar we de bas gezien hebben waar ik over geschreven heb.

Tot zijn eigen verbazing heeft hij in Duitsland een soortgelijke bas gevonden, maar dan nog iets ouder. Het instrument komt waarschijnlijk volgende week naar Nederland, en dan kan hij zien in welke staat hij is.

Maar het belangrijkste (en het spannendste) is nog wel dat hij dan kan horen hoe hij klinkt!

18 oktober 2011 - Verliefd!

De allereerste bas die we gezien en gehoord hebben was zo mooi dat ik ter plekke hevig verliefd werd. Zo verliefd dat ik me voornam dat als het deze bas zou worden, ik zou gaan proberen om er zelf op te gaan spelen.

Helaas had iemand anders er al een optie op, en die persoon heeft besloten dat ze hem (of is het een haar? nee, deze bas was duidelijk een hij) gaat kopen. Jammer voor ons, maar fijn voor haar! Wij gaan weer verder met zoeken...

(Bijkomend voordeel is dat ik dan mijn tijd aan Mr Darcy kan blijven besteden .)

Met Mr Darcy gaat het uitstekend. Over een paar dagen is hij alweer een jaar bij mij. In dat jaar ben ik denk ik twee keer boos op hem geweest. Dat is ontzettend weinig, als je bedenkt hoe vaak ik boos op Fjara was. Of op Gydja, ook al was ik gek op haar... Die kon echt het bloed onder mijn nagels vandaan halen.

Dus ja, ik denk dat ik wel kan zeggen dat ik na een jaar nog steeds verliefd ben op Mr Darcy; daar kan geen bas aan tippen, vermoed ik!

12 oktober 2011 - Op zoek naar een bas

Mijn dochter Rosa speelt contrabas. De contrabas is het grootste strijkinstrument dat er is (een gigantische viool, zeg maar). Naast haar middelbare school zit ze op het conservatorium. Elke dinsdag heeft ze basles, en op zaterdag gaat ze bijna de hele dag naar het conservatorium. Daar krijgt ze theorieles en speelt ze in een groepje. Ook zit ze in een jeugd-symphonieorkest.

Tot nog toe speelt ze op een gehuurde bas, maar nu zijn we op zoek naar een eigen instrument. Dat lijkt veel op het kopen van een paard of pony. Om te beginnen is de maat belangrijk: Rosa is niet zo groot, dus we zoeken een 'kleine' bas (dat is nog steeds een onhandig groot en zwaar ding). Vervolgens kijken we naar de afstamming: in dit geval degene die de bas gebouwd heeft. Verder moet de bas natuurlijk binnen een bepaalde prijs vallen. Net als bij paarden heb je bij bassen instrumenten van een paar honderd euro (daar kun je de kachel mee stoken of ze voor de sier in je kamer zetten) tot een paar ton of zelfs nog meer.

Als dat allemaal klopt, ga je kijken. Rosa voelt dan of de bas bij haar past. Of de klank zo is als ze mooi vindt, en vooral ook of ze er lekker op kan spelen. Gelukkig gaat haar basleraar mee: hij kan beoordelen of het instrument goed is of niet, en of ze er nog een tijd mee vooruit kan (ook bij bassen kun je uit je instrument 'groeien'). Als DE bas gevonden is, gaan we daarna op zoek naar een geschikte strijkstok. Dat is net zoiets als het kopen van een passend zadel bij je pony. 

In tegenstelling tot bij een paard, is een bas meer waard naarmate hij ouder is. Dat is bij paarden natuurlijk heel anders!

Iets dat ook heel anders is, is mijn eigen rol. Ik ga wel vaker als adviseur mee als een vriendin een paard wil kopen, maar hier ben ik gewoon toeschouwer. Dat is een beetje raar, maar vooral heel leuk.

10 oktober 2011 - Schriktraining op het erf

Vanmiddag stond er een enorme vrachtwagen op het erf, die brokken in de silo transporteerde. Het ding maakte een enorme herrie: zoveel dat Mr Darcy het zelfs van een afstand al spannend vond. Aangezien ik terug wilde lopen naar de poetsplaats, besloot ik om er gewoon langs te lopen. Afgelopen week was hij namelijk ook samen met mij een betonwagen gepasseerd.

Dat dat voor Mr Darcy helemaal niet gewoon was, hoef ik jullie niet uit te leggen...

Mr Darcy bekeek het ding van dichtbij en besloot mij te volgen. Toen we halverwege de vrachtwagen waren, begon er iets gigantisch te sissen en te brommen. Dat was ook voor MrDarcy teveel: hij sprong opzij en duwde mij tegen de muur van een stal. Tot overmaat van ramp ging ook nog eens vlak voor ons een deur open.

Net toen ik dacht: Shit, dit had ik niet moeten doen! en: Kun je ook geplet worden door een pony van 250 kilo? ontspande Mr Darcy zich en zette een stapje opzij. Daardoor kreeg ik weer lucht, en vervolgens zijn we snel doorgelopen. 

Toen we op de poetsplaats aankwamen, draaide Mr Darcy zich om. Hij wilde naar de plastic buis kijken die uit de vrachtwagen stak! (Dat kwam vast omdat de buis hevig naar brokjes rook...) Hij is tot vlakbij de vrachtwagen gaan kijken, en heeft overal aan gesnuffeld. Dat vond ik heel dapper van hem.

En ik? Ik was een beetje geschrokken. En vroeg me af of het nou wel zo'n goed idee was, deze schriktraining. Maar ja, wat is er nou leuker dan telkens weer een stapje verder gaan dan wat je kent? Anders is het ook zo saai...

5 oktober 2011 - Nog meer leuke boeken over pony's

Net als jullie houd ik erg van lezen, en dan vooral van kinderboeken lezen. Toen ik op de middelbare school zat, las ik veel literatuur. Ik vond dat toen heel interessant. Helaas wemelt de meeste literatuur van ellende en somberheid, dus ben ik met het lezen daarvan gestopt. Ik lees liever iets waar ik vrolijk van word!

Kinderboeken dus. Behalve de boeken over De Zonnehoeve, zijn er nog veel meer boeken over pony's. De serie over de ponygekke prinses is erg grappig en spannend. De boeken zijn geschreven door Diana Kimpton. Een andere serie is Ponyclub in galop, van Julia Boehme. Daar staan ook erg leuke tekeningen in.

Een boek dat alleen maar tweedehands te krijgen is, bijvoorbeeld bij boekhandel De Slegte, is De pony club, van C. Northcote Parkinson. Toen ik dat boek voor het eerst las, ben ik echt uit mijn stoel gerold van het lachen.

Als het niet over pony's hoeft te gaan, ben ik een grote fan Cornelia Funke. Niet van de boeken over de wilde kippen club, maar van haar meer sprookjesachtige boeken. Thomas en de laatste draken vind ik bijvoorbeeld geweldig, en De dievenbende van Scipio is ook prachtig.

Ik ben helemaal weg van haar trilogie over de wereld van inkt: Hart van inkt, Nacht van inkt en Web van inkt (deze boeken zijn voor kinderen vanaf 10 jaar). Dat zijn van die boeken die ik zelf wel geschreven had willen hebben!

Een boek dat ik pasgeleden las en erg grappig vond en goed geschreven is: Goudkust in Spanje, van Annemarie Bon. En er zijn er natuurlijk nog veel, en veel meer, maar daar schrijf ik een andere keer wel over.

2 oktober 2011 - Down, Mr Darcy!

Ik ben al een tijdje bezig met Mr Darcy te leren om op verzoek van mij te gaan liggen. Ik ben begonnen met hem iets lekkers te geven als hij rolde, dat wil zeggen: precies op het moment dat hij na het rollen weer overeind wilde komen maar nog net op de grond lag. Vaak rolde hij zo snel, dat het me niet lukte, maar vaak genoeg lukte het ook wel.

Inmiddels zijn we zo ver dat hij op het pad gaat liggen als ik hem uit de wei haal. Dit doet hij soms wel drie keer achter elkaar. Elke keer als hij ligt, krijgt hij iets lekkers. Vaak beloon ik hem ook door hem op zijn hoofd te kriebelen en BRAAF te roepen. Hij blijft op zijn gemak een tijdje liggen, totdat ik hem vraag om weer overeind te komen. Vorige week ging hij zelfs helemaal plat op het pad liggen. Ondertussen keek hij me vragend aan, leek het wel. 'Is dit wat je bedoelt, mens?' Nee, dat was het niet helemaal, dus hij kreeg niets extra's.

Nu hij op die plek zo makkelijk gaat liggen, probeer ik een woord aan het liggen te koppelen, zodat hij het over een tijdje op commando gaat doen. Dat woord is 'down'. Ik vind het mooi klinken, en het komt verder niet voor in onze taal, is dus echt alleen voor deze actie.

Het belangrijkste van het trainen op deze manier is timing. Je moet het paard precies op het goede moment belonen, anders leer je ze het verkeerde gedrag aan. 

Het leuke is dat paarden dan allerlei dingen gaan proberen om uit te vinden of dat hetgene is wat de beloning oplevert. Zo heb ik Mr Darcy een keer beloond toen hij onderweg ging plassen. Het gevolg is dat hij nu soms wel drie keer plast onderweg.

Ik negeer het meestal, maar af en toe zeg ik 'braaf' en heel af en toe krijgt hij een stukje wortel. Op die manier houd ik het gedrag in stand. Waarom ik dat doe? Paarden die lang hun plas ophouden, lopen niet meer lekker. Dat zou jij ook niet doen!

26 september 2011 - Mr Darcy's nieuwe garderobe

Mr Darcy krijgt net als vorig jaar in de winter weer een snor! Ook is hij wenkbrauwen en een baard aan het kweken en zijn vacht groeit gestaag. Zijn hoofd lijkt opeens weer veel witter, en de kleur van zijn romp wordt weer kastanjebruin, lijkt het, terwijl die afgelopen zomer heel licht geelbruin was. Wonderlijk! En door dat alles heen schemeren steeds meer witte haren...

Ik heb eindelijk iets gevonden om het knoop- en vlechtwerk van Stikla te voorkomen. Stikla en Mr Darcy knabbelen erg graag aan elkaars manenkam en dat had elke dag tot gevolg dat Mr Darcy's lange manen verschrikkelijk in de knoop zaten.

De oplossing is  simpel: een vlecht maken in dat deel van de manen dat meestal in elkaar geknoopt zit. Helaas lijkt dat vrij snel te gaan klitten, maar het is nog steeds eenvoudiger dan Stikla's huisvlijt weer teniet te doen...

19 september 2011 - De Zonnehoeve is voor alle leeftijden!

Een vriendin van mij zei eens dat de boeken van De Zonnehoeve geschikt zijn voor kinderen tot een jaar of twaalf, en daarna weer voor mensen vanaf de 21. Dat vond ik heel grappig! Ik hoorde pas van iemand dat hij mijn boeken voorleest aan zijn kinderen die zelf nog niet kunnen lezen, en vandaag vertelde een vriendin mij dat haar moeder van bijna 90 Een pony met pit heeft gelezen en het erg leuk vond.

Ondertussen ben ik druk bezig met schrijven van het tweede deel van de nieuwe serie. Schrijven blijft heerlijk, maar de periode daarvoor vind ik vaak zwaar. Voordat het hele verhaal klopt, ben ik wel een aantal maanden bezig. Dat valt niet mee. Elke keer heb ik momenten dat ik het even niet meer zie zitten en denk dat het me nooit gaat lukken. Het grappige is dat als het eenmaal klopt, het verhaal zo simpel lijkt dat ik me afvraag of dat nou zo moeilijk was...

Pas als het verhaal helemaal af is, kan ik echt beginnen met schrijven. Ik hoef dan niet meer na te denken over wat er moet gaan gebeuren of hoe ik dingen op moet lossen, maar kan me helemaal concentreren op de gevoelens en belevenissen van de hoofdpersoon. Dan gaat het ook heel snel en schrijf ik in minder dan een maand een boek...

Maar voor vandaag stop ik met schrijven, in elk geval tot het donker is. Het is hier namelijk prachtig weer en ik ga zo meteen met Mr Darcy en Pippi wandelen.

12 september 2011 - Het Horse Event was geweldig

Het was erg leuk om boeken te signeren op het Horse Event. De prijsvraag was een groot succes: er hebben heel veel kinderen meegedaan. Vijf kinderen hebben een boek gewonnen.

Ik heb weinig gezien van de shows, maar wat ik erg leuk vond was de demonstratie van Sabine Ellinger met haar shetlandhengst Lancelot. Hij zou goed passen bij de pony's van De Zonnehoeve! De merries zouden hem vast enig vinden...

Sabine Ellinger deed allerlei dressuur- en hogeschool oefeningen met hem, zoals werken aan de dubbellonge, piaffe, passage en steigeren. Het was fijn om te zien hoeveel plezier haar pony had, en hoeveel vrijheid hij van haar kreeg om samen met haar te laten zien wat hij kon.

6 september 2011 - Allebei de duifjes zijn dood

Helaas zijn beide duifjes dood. De ouders kwamen wel een paar keer per dag om ze te voeren, maar beschermden ze niet of nauwelijks meer tegen regen of wind. Na een heftig onweer in de nacht van zaterdag op zondag ging het jongste duifje dood. Zijn oudere nestgenoot was wel nat en koud, maar kreeg eten van zijn ouders en knapte weer op. Vanochtend vroeg lag hij echter dood in het nest.

We hebben het nest opgeruimd en de vensterbank schoon gemaakt. Deze duiven zijn duidelijk niet geschikt voor het ouderschap! Als ik zie dat ze ook maar een veertje of takje neerleggen op de plaats van het nest haal ik het weg. Meteen.

31 augustus 2011 - De duifjes doen het goed

Inmiddels zijn er twee jonge tortelduifjes en het gaat heel goed met ze. Afgelopen week zijn ze flink gegroeid. Ik ben benieuwd wanneer hun ogen open gaan. Hun ouders zorgen goed voor hen! 

De tekeningen voor deel 4 over Rakki zijn af. Ze zijn weer geweldig leuk geworden. Rakki ziet er fantastisch uit met zijn oranjerode hoofd en kuif en zijn witte lichaam. Hij steekt erg af bij de chique springpony's die hij op concoursen tegenkomt en dat was precies de bedoeling. Jullie moeten nog een tijdje geduld hebben voordat jullie het boek kunnen lezen; deel 4 verschijnt volgend voorjaar.

25 augustus 2011 - Schattig!!!

Ik heb zojuist een klein duifje gezien! Ik denk dat hij/zij vannacht of vanochtend uit het ei gekropen is, want gisteren was er nog niets te zien. Het duifje heeft een klein zwart snaveltje als van een eend en donzig gele veertjes. Toen ik net keek, leek het nog een beetje vochtig.

Inmiddels zit moederduif weer stevig op het nest. Als ik achter mijn scherm zit en naar links kijk, zie ik haar zo zitten. Af en toe knipogen we naar elkaar, maar ik durf nu niet meer dichterbij te komen. Stel je voor dat ze het nest weer in de steek laat!

Vanochtend zijn de posters binnen gekomen voor het Horse Event. Op de posters staat het omslag van deel 3 en dat ik kom signeren. Romario en Nikki zien er erg vrolijk uit!  

24 augustus 2011 - Speelkwartier met de grote jongens

Afgelopen week kwamen de buren op bezoek in het weiland van Mr Darcy -of andersom, gingen de pony's op bezoek in het weiland van de jonge warmbloeds. Niemand heeft gezien was er precies gebeurde, maar op een gegeven moment stonden ze ineens bij elkaar. Het gevolg was in elk geval dat Mr Darcy een paar wondjes op zijn rechterachterbeen had. Ik heb daar meteen jodium opgedaan en het been twee keer per dag afgespoten met koud water. Dat vond Mr Darcy natuurlijk best eng. Zo'n tuinslang is net een echte slang, nietwaar?

Omdat zijn been wat dik was, wilde ik er vandaag groene leem opsmeren. Groene leem is een pasta waardoor de zwelling afneemt. Aangezien hij al begon rond te huppen als ik alleen al naar zijn been wéés, was ik benieuwd of het me zou lukken. Ik vroeg iemand op stal of zij hem vast kon houden, en ze hem een stukje wortel wilde geven op het moment dat ik de pasta op zijn been bracht. Dat deed ze en daardoor ging het uiteindelijk prima. Daarnaast was ze ook gewoon lief voor hem en stelde hem op zijn gemak door hem te aaien.

Mr Darcy is gelukkig niet kreupel, dus we hebben nog een klein stukje gewandeld. Op het erf stond een andere trailer dan afgelopen week. Mr Darcy ging kijken, zette een voet op de plank maar was daarna absoluut niet meer van plan om er in te gaan. Ik zou graag willen weten waarom hij deze trailer 'verdacht' vond en de andere niet. Rook hij anders? Viel het licht er verkeerd in waardoor de wanden schitterden? Stond hij op de verkeerde plek? Ik weet het niet, maar er zal vast wel een reden voor zijn... 

20 augustus 2011 - Mr Darcy en de wormkuur

Het zal jullie waarschijnlijk niet verbazen dat Mr Darcy wantrouwend is ten opzichte van wormkuren. Mijn vorige pony, Fjara was dol op wormkuren. Als ze me zag met zo'n ding deed ze haar mond al open. Erg komisch. Maar Mr Darcy vindt in principe alles wat vreemd is en aan, in en op hem komt eng, dus zeker wormkuren.

Om hem er aan te laten wennen, heb ik afgelopen week telkens tijdens het borstelen rustig de wormkuurspuit naar zijn mond gebracht. Eerst kon ik er niet eens bij in de buurt komen, maar elke keer als hij stil bleef staan, kreeg hij een stukje wortel. Dat heb ik steeds verder opgebouwd, totdat ik de spuit in zijn mond kon steken. Daarna kreeg hij natuurlijk weer wat lekkers. 

Toen hij eergisteren echt ontwormd moest worden, heb ik het precies zo gedaan als tijdens de oefening. Vervolgens was het ontwormen geen probleem. Hij was wat verbaasd dat er opeens iets in zijn mond terecht kwam, maar was het ook weer snel vergeten. Het oefenen heeft dus zeker gewerkt! De vorige keer dat ik hem ontwormd heb, vertrouwde hij me dagenlang niet meer. Om het goed af te sluiten, steek ik de komende dagen elke dag weer even de wormspuit in zijn mond en geef ik hem daarna wat lekkers. 

16 augustus 2011 - Weer terug van vakantie

Afgelopen week ben ik bezig geweest met het bekijken van de schetsen voor deel 4, over Rakki. Het is best lastig om ervoor te zorgen dat alles klopt. Had Rakki bijvoorbeeld zijn manen naar links of naar rechts? En lijkt Sanne (het verzorgmeisje van Rakki) niet teveel op Carolien? Welke kleren hebben de kinderen aan? Komt het uiterlijk van de personages en de pony's overeen met hoe ik ze bedacht heb? Gelukkig weet Ina er altijd weer wat moois van te maken.

De duiven zijn begonnen aan hun tweede legsel. Het eerste was helaas mislukt: toen het eerste jonge vogeltje een paar dagen oud was, was het verschrikkelijk slecht weer. De ouders zijn toen een paar uur van het nest af gegaan. Toen ze terug kwamen was het kleintje dood. Het andere ei is niet meer uitgekomen. Toen we terug kwamen van vakantie, zag ik dat ze weer aan het broeden zijn. Er liggen weer twee eitjes. Hopelijk gaat het dit keer allemaal goed!

Met Mr Darcy gaat het prima. Ik kan merken dat hij er weer aan moet wennen om op stap te zijn; hij vindt veel dingen weer eng. Maar dat geeft niet, hij went er vast weer snel aan. Het eerste stuk vanaf huis is hij momenteel wat traag, en hij gaat vaak even stil staan. Na een kwartiertje is dat over en loopt hij vlot mee.

Toen ik gisteren terug kwam, stond de trailer van een stalgenoot op het erf met de klep open. Mr Darcy wilde wel even gaan kijken, dus wij gingen samen naar de trailer toe. Nadat hij een tijdje aan de klep had gesnuffeld liep hij tot mijn verbazing opeens naar binnen! Aangezien hij vorige keer het naar beneden gaan ook zo spannend vond, heb ik hem halverwege de klep weer achteruit laten lopen. Dat ging goed. Vervolgens mocht hij weer naar binnen. Daar heeft hij een hapje hooi gegeten. Inmiddels was mijn stalgenoot terug. Hij moest snel weer weg, dus moest Mr Darcy er weer uit. Ik was apetrots op hem -en ook op mezelf, want ik weet zeker dat de training met de trailer en later rubbermatten op de grond effect hebben gehad! 

23 juli 2011 - Mini's in alle kleuren

Een paar dagen geleden ben ik op bezoek geweest bij shetlandfokkerij De Groenkamp, in Epe. Daar hebben ze ontelbaar veel shetlanders in allerlei kleuren: veel vossen, maar ook prachtige palomino's, roan's en een hele bijzondere kleur die in het Engels Mushroom heet, oftewel champignon. Daarbij moet je je een donkerbeige pony voorstellen met witte manen en staart. ERG mooi!

Ik vond het heel bijzonder om bij de merries met veulens in de wei te zitten. De veulentjes waren niet groter dan een kleine hond en heel nieuwsgierig. Ze kwamen -samen met hun moeders- gezellig bij me staan en vonden het heerlijk om gekrauwd te worden.

Een paar jaar geleden was ik ook al bij De Groenkamp geweest, om samen met mijn vriendin Maya te kijken naar een ijslander. Toen werd ik al helemaal verliefd op de mini-shetlanders! Dit keer was ik er naar toe omdat ik bezig ben met een nieuwe serie kinderboeken. Het eerste deel is al af en speelt zich grotendeels af bij een paardenshow, en het tweede deel gaat over... inderdaad, over mini-shetlanders. 

Daarna ben ik op bezoek gegaan bij een vriend. Hij is paardenarts en geeft vaak adviezen over de ziekten die de pony's van De Zonnehoeve kunnen krijgen en wat Carolien daar aan kan doen (denk bijvoorbeeld aan de kreupelheid van Goldy, in 'Pony van goud'). Ook weet hij veel over springen -en dat was weer heel handig bij het schrijven van deel 4 over Rakki. Zo zijn er best veel mensen die een bijdrage leveren aan de boeken. Bedankt allemaal!

18 juli 2011 - NK voor ijslandse paarden

Tijdens het NK voor ijslandse paarden, werd bekend gemaakt wie er een prijs had gewonnen bij de kleurplatenwedstrijd en de prijsvraag. Degenen die gewonnen hadden, werden gebeld om hun prijs in ontvangst te komen nemen. Adinda, Stef en Freya deden dat en het was leuk om hen te ontmoeten! 

Ook voor veel andere kinderen was er een prijs. Uitgeverij Kluitman had tien boeken ter beschikking gesteld, dus we konden veel kinderen blij maken. Deze prijzen worden opgestuurd door Yvonne van Dijk van Ruiter én Outdoorshop Atorka.

Op 11 september ga ik signeren tijdens het Horse Event, in de stand van Media Boek Service. Dan is namelijk ook deel 3 uit in de serie over De Zonnehoeve. Deel 3 gaat over de bonte shetlander Romario en heet 'Een pony met pit'. Dat past goed bij de inhoud, want pit heeft Romario zeker... Hij drijft onder andere een manegehouder tot wanhoop, neemt het op voor een andere pony en ontsnapt tot twee keer toe aan de slager.

27 juni 2011 - De eerste kleurplaten zijn binnen!

Zoals jullie weten, heeft Ruiter- en Outdoorshop Atorka een grote actie georganiseerd rondom manege De Zonnehoeve. De eerste kleurplaten zijn binnen, evenals de eerste antwoorden op de prijsvraag.

Op de pagina over de actie kunnen jullie lezen hoe jullie mee kunnen doen en wat de prijzen zijn.  

23 juni 2011 - Isar en Mr Darcy hebben speelkwartier

Gisterenmiddag zijn Maya en ik met Isar en Mr Darcy gaan wandelen. We hebben een heel eind gelopen: eerst een stukje door het bos, toen een heel stuk tussen akkers door en het laatste stuk ging door het dorp. 

Mr Darcy probeerde de hele tijd al Isar in zijn billen en flanken te bijten en Isar was erg opgewonden, dus we besloten om ze samen in de bak te zetten, zodat ze nog wat konden bewegen (in de wei eten ze alleen maar...) Meteen was het raak: Mr Darcy draafde op Isar af en beet hem in zijn bil. Isar draaide zich meteen om en beet Mr Darcy in zijn schouder. Vanaf dat moment hebben ze als gekken rond gerend, gesteigerd en 'gevochten'.

Soms vond ik het wel spannend: Isar is bijna 1.45m groot en een flinke jongen; Mr Darcy is niet alleen een stuk kleiner, maar ook de helft lichter dan hem. Gelukkig is hij wel erg wendbaar: als Isar hem achterna rende, draaide hij zich soms opeens om of veranderde van richting. Isar lukte dat niet zo snel; hij galoppeerde dan een stukje door.

Na een minuut of twintig waren ze allebei bezweet en moe. We hebben ze uit de bak gehaald en naar de wei gebracht. Daar gingen meteen de hoofden naar de grond. Ze begonnen te eten en keurden elkaar geen blik meer waardig. Ons ook niet, trouwens...

13 juni 2011 - Tortelduiven voor het raam

Op de vensterbank (aan de buitenkant) van het rechterraam op mijn werkkamer, zijn twee Turkse Tortelduiven een nest aan het maken. Al een paar weken liggen er slordig wat takjes op een hoopje, en sinds gisteren zit een van de twee op het nest. Een nest kun je het niet echt noemen, trouwens, maar goed. Ik hoop dat de boel het houdt! 

Het is wel een heel idyllisch plekje; voor en naast de vensterbank staat een grote klimroos. Op het plekje waar het nest is, steekt een tak uit met een aantal bloemknoppen. Als ik een beetje naar links kijk terwijl ik dit typ, zie ik het prachtige kopje van de vrouwtjestortel; zachtbeige met een zwart streepje in haar hals. Net knipoogde ze even naar me...

Het mannetje zit ergens druk te koeren, waarschijnlijk in de boom in de voortuin of boven op een lantaarnpaal. Ik hoop dat zijn vrouwtje het mooi vindt, want ik word er eerlijk gezegd stapeldol van!

4 juni 2011 - Grote actie van De Zonnehoeve bij Atorka

Zoals jullie op deze site kunnen zien, wordt er een grote actie georganiseerd rondom De Zonnehoeve door Ruiter én Outdoorshop Atorka in Montfoort. Als je in de buurt woont, kun je in de winkel gaan kijken en een kleurplaat halen, en anders kun je hem hier downloaden.

Ik hoop dat er veel kinderen zullen zijn die het leuk vinden om de kleurplaat mooier te maken!

Je kunt hem natuurlijk gewoon inkleuren, met potlood, stift of pastelkrijt, maar je kunt ook van (gekleurd) papier kleine propjes maken en die er op plakken, of een combinatie maken van inkleuren en propjes maken.  

Daarnaast is er ook een prijsvraag over Jacco, de zwarte shetlander. Het antwoord daarop is niet zo moeilijk, denk ik!

27 mei - Mr Darcy en het bit

Afgelopen week heb ik bij Mr Darcy voor het eerst een bit in gedaan. Dat vond hij erg vreemd, zo'n ding in zijn mond!

Het in doen ging heel makkelijk; ik hield het bit in mijn hand, met daarbovenop een stukje appel. Hij pakte het stukje appel en kreeg meteen ook het bit in zijn mond. Daarna heb ik hem nog een paar minuten laten staan met het bit in, zodat hij er een beetje aan kon wennen.

Om het mezelf en Mr Darcy makkelijk te maken, heb ik het hoofdstel uit elkaar gehaald totdat ik alleen het bakstuk en kopstuk overhield (de neusriem en frontriem zijn dan weg, en aangezien dit hoofdstel geen keelriem heeft, zit die er dus ook niet aan). Terwijl Mr Darcy gewoon vast stond aan zijn halster, kon ik hem het bit in doen.

Op die manier voorkom je dat je pony weg loopt of dat je moet gaan vechten om het bit erin te krijgen. Dat is niet alleen voor jezelf vervelend, maar vooral voor je pony!

Als je het zo aanpakt, is het indoen en wennen aan het bit heel eenvoudig. De komende dagen doe ik hem regelmatig een paar minuten het bit in, net zolang totdat hij het heel normaal vindt.

22 mei - Mr Darcy en cowboys die kunnen toveren

Zoals jullie weten, heeft Mr Dacry prachtige, lange manen. Ze hangen zelfs naar twee kanten en zijn pony komt tot zijn neusgaten. Aan de linkerkant zijn de manen het langste; daar komen ze bijna tot zijn knieen. Ook zijn staart is heel vol, lang en golvend. Mr Darcy krijgt er vaak complimenten over!

Om het zo te houden, moet ik best wat moeite doen. Het allerbelangrijkste is dat ik nooit, maar dan ook NOOIT de manen en staart borstel. Als je dat doet, houd je niks over! Dus als je graag wilt dat je pony een mooie volle staart heeft en dikke manen, moet je ze uitpluizen met je vingers. Als ze mooi los zijn, kun je ze eventueel voorzichtig kammen met een grove kam. Het enige deel van de staart dat je mag kammen of borstelen, is het bovenste stukje, waar de haren kort zijn. Daar is het juist wel goed.

Om de manen en staart beter uit elkaar te kunnen halen, heb je een ontklitter nodig. En daar komen de toverende cowboys in beeld! Van het Amerikaanse merk Cowboy Magic zijn er namelijk verschillende producten te koop om de manen en staart van je pony mooi te houden. Ik gebruk vooral de ontklitter (Cowboy Magic detangle & shine), maar er is ook shampoo verkrijgbaar en zelfs spul dat de meest vreselijke vlekken laat verdwijnen (ideaal als je een schimmel hebt...).

De ontklitter werkt zelfs als de manen helemaal in de knoop gedraaid zijn. En dat gebeurt nog wel eens, want Mr Darcy en Stikla beknabbelen elkaar graag. Het spul werkt zo goed, dat er zelfs mensen zijn die het voor hun eigen haar gebruiken!

Maar je kunt natuurlijk ook een andere ontklitter gebruiken, zolang je maar NIET gaat borstelen. Tenzij je graag de manen en staart van je pony wilt uitdunnen natuurlijk... 

13 mei 2011 - De drukproef van 'Een pony met pit' is klaar!

Vandaag kreeg ik de drukproef van 'Een pony met pit': deel drie in de serie over De Zonnehoeve. 'Een pony met pit' gaat over Romario, de ondeugende bonte shetlander. (Meer over de inhoud van deel 3 kun je vinden in 'Boeken' op deze site.) 

Ik had de schetsen al gezien en de tekst natuurlijk ook, maar het is altijd weer bijzonder als het dan zo bij elkaar staat! Ina (de illustratrice) heeft weer prachtige tekeningen gemaakt van Romario en de andere pony's. En van Carolien en de kinderen natuurlijk.

Als alles goed gaat, komt 'Een pony met pit' begin september aan in Nederland. De boeken van De Zonnehoeve worden namelijk gedrukt in China. Ze zijn wel drie maanden onderweg met de boot.

Op 10, 11 en 12 september is het Horse Event (een groot paardenevenement) en dan ga ik een dag in de stand van Media Boek Service zitten. Media Boek Service is een boekhandel waar ze alleen maar dierenboeken verkopen.

Daar kun je met mij praten over de boeken en de pony's van De Zonnehoeve. Ook kun je bij hen alle delen kopen van De Zonnehoeve, inclusief deel 3. En als je wilt kan ik er dan wat leuks in schrijven, speciaal voor jou. Misschien zien we elkaar daar wel!

9 mei 2011 - Uitmesten en andere zaken

Lilianne, Yvonne, Maya en ik mesten minstens twee keer per week onze wei uit. Omdat onze pony's maar weinig gras nodig hebben (ze worden al snel veel te dik!) staan ze in een vrij klein weiland. Als je dan niet regelmatig de mest verwijdert, wordt het een vieze zooi en ligt de wei al snel vol met mest en moeten ze daar tussendoor de grassprietjes zoeken. Aangezien pony's liever niet in de buurt van die mest willen grazen (geef ze eens ongelijk!) krijg je bovendien grote plekken in je wei waar hoog gras groeit dat ze niet meer opeten.

Een andere reden waarom we de wei uitmesten, is om te voorkomen dat ze besmet worden met wormen. In de mest zitten namelijk wormeitjes die zich ontwikkelen tot larven. Deze verspreiden zich al snel door het weiland. Als pony's grazen, krijgen ze de larven binnen. In hun buik groeien die dan uit tot wormen (ieks!). Als je snel de mest uit de wei haalt, krijgen die larven geen kans om aan de wandel te gaan. Lekker puh! 

Omdat je nooit zeker weet of je alle wormen te pakken hebt, geven we onze pony's ook een paar keer per jaar een wormspuit. Dit is een pasta die de larven en wormen doodmaakt in de buik van de pony. Om zeker te weten of het wel nodig is om die wormspuit te geven, laten we eerst mest onderzoeken door de dierenarts. Pas als er veel wormeitjes gevonden worden, krijgen ze een wormspuit. 

Een wormspuit duw je in de mond van je pony. Mijn ijslandse merrie Fjara was dol op wormspuiten; als ze mij met zo'n ding zag, deed ze haar mond al open! Mr Darcy vindt wormspuiten helaas maar niks. En ook van andere spuiten moet hij niet veel hebben, maar dat is weer een ander verhaal...

27 april 2011 - Links en rechts

Sinds een paar maanden staat er een grote zwarte ijslandse ruin in de kudde. Mr Darcy vond het eerst maar niks, zo'n indringer, maar nu kunnen ze het redelijk met elkaar vinden. De ruin heet Isar en is van mijn vriendin Maya. Isar is nog jong en Maya is langzaamaan begonnen met inrijden, en daar hoort natuurlijk ook longeren bij. Linksom longeren had Isar snel door, maar rechtsom was een ramp. 

Dat is niet zo verwonderlijk, want voor Isar is dat een compleet nieuwe situatie. Wij begrijpen dat vaak niet, maar voor paarden is iets dat je aan de linkerkant doet, totaal anders dan iets dat je aan de rechterkant doet. Je moet dus alle twee goed oefenen, en niet verwachten dat als je pony linksom iets kan, hij dat ook rechtsom kan.

Misschien kun je het het beste vergelijken met links- en rechtshandigheid. Als je rechtshandig bent, is het heel moeilijk, zo niet in het begin onmogelijk, om linkshandig te schrijven. En andersom! Of probeer maar eens aan de rechterkant op te stappen! Niet alleen je pony zal daar moeite mee hebben... 

24 april 2011 - "Misschien mag je die mevrouw dan wel aaien."

Mijn vriendin Lilianne en ik gaan regelmatig met onze pony's een stukje wandelen. Meestal pauzeren we dan op Het Vrijthof; een prachtig grasveld midden in het dorp, tegenover de grote kerk. Daaromheen staan oude lindebomen en in het midden staat een kiosk. Lilianne en ik zitten vaak op een bankje aan de rand van Het Vrijthof. 

Je kunt je voorstellen dat er vaak kinderen zijn die de pony's willen aaien. Dat vinden wij altijd wel gezellig, en ook de pony's vinden die aandacht wel leuk. Pas geleden was er een meisje dat van achteren op onze pony's af kwam lopen en Mr Darcy een keiharde klap op zijn kont gaf. Goddank is Mr Darcy erg lief en in plaats van hard achteruit te trappen, sprong hij met vier benen de lucht in. 

Ik hoef jullie vast niet uit te leggen dat je dat nooit moet doen!!! Niet alle pony's zijn zo lief als Mr Darcy en Rodi (de ijslander van Lilianne). 

Sommige kinderen willen wel graag aaien, maar durven niet. Daar wist een vader wel een oplossing voor: hij zijn tegen zijn zoontje: "Misschien mag je die mevrouw dan wel aaien." Lilianne en ik waren te verbouwereerd om wat terug te zeggen, maar hebben er later erg om moeten lachen. Hoe komt hij erbij!

21 april 2011 -  Mr Darcy en de trailer

Gisteren heb ik voor de tweede keer met Mr Darcy geoefend om rustig in en uit de trailer te gaan. Mr Darcy vindt de klep namelijk heel eng. In de trailer staan maakt hem niets uit, maar hij durft niet over de klep te lopen. Gisteren ben ik samen met mijn vriendin Maya wel een uur bezig geweest voordat hij naar binnen durfde. Maya heeft telkens een van zijn voorvoeten op de klep gezet, en als hij dat deed, werd hij door mij beloond met wat lekkers. Toen hij eenmaal binnen stond, durfde hij niet meer naar buiten... Dus toen zijn we weer opnieuw begonnen.

Als Mr Darcy iets heel eng vindt, gaat hij stil staan met een been op rust. Mensen denken vaak dat de pony dan ontspannen is, maar het tegendeel is het geval! Zo'n pony is heel erg gestresst. Vaak is hij zo bang dat hij niet eens wat wil eten. Er zijn best veel pony's die dit gedrag vertonen. Als je zo'n pony toch dwingt, kan hij ontploffen en agressief worden of hij reageert nergens meer op. Je kunt zo'n pony het beste vergelijken met een pony die in paniek steigert of rond rent.

Uiteindelijk zijn Maya en ik bijna twee uur bezig geweest met oefenen, maar toen liep Mr Darcy rustig in en uit de trailer. En al die tijd is hij heel ontspannen geweest. Ik was heel trots op hem -en op ons!